Cultuur lijkt ongrijpbaar, maar eigenlijk valt dat wel mee. Cultuur is: hoe wij zijn, hoe we denken en hoe we doen. Cultuur is belangrijk, want we zijn succesvol zoals we zijn en dat is van ons, daar moet je niet aankomen. En terecht.

Soms gaat “hoe wij zijn” in de weg zitten en dan gaan dingen niet zoals we willen. Een klant vraagt dan om verandering omdat het zo niet langer gaat. Dan gaat het niet om “wat we doen” maar “hoe we doen”. Als je er van buiten naar kijkt dan is het wel zichtbaar. Dezelfde dingen een beetje anders doen: duidelijker zijn, doen wat je zegt en zeggen wat je doet bijvoorbeeld.

Balanceren op het slappe koord. Om iets te mogen doen moet ik me aanpassen aan “hoe we zijn”. Ik moet er een beetje bijhoren, begrijpen waarom we zijn zoals we zijn. Maar ik moet er ook weer niet teveel bijhoren want dan ga ik het ook geloven, dan zie ik niet meer hoe het ook kan. Er over praten is zeggen dat het nu niet goed is, daar houdt de cultuur niet zo van. Dan hoor je “nou, dat ligt hier heel gevoelig hoor”.

Doen is veel effectiever, laten zien.  Raar hoor: hij lijkt een beetje op ons maar hij doet wel af en toe heel vreemd. Dat mag alleen als je er een beetje bij hoort. Dat kan alleen als er mensen zijn die met je mee willen doen. En als het goed is dan gaat het een beetje anders. Een beetje anders is genoeg als begin. En als er meer mensen mee doen wordt het beter en effectiever. Als je goed kijkt zie je het.

Verwacht geen pluim, jij deed niks immers, het is toch “zoals we zijn”?

Wij worden al weer stilaan overvallen door de beste wensen voor 2011. Gelukkig maar. Ze hebben het goed met ons voor.

Gezondheid en geluk, stond er op een kaart die ik geheel onverwacht van een voor mij volstrekt onbekende directeur van een financiële instelling kreeg. Ze waren de laatste tijd nogal in het nieuws geweest omdat de beleggers die hun geld aan hen hadden toevertrouwd wat weinig geluk hadden gehad met de aandelenkoersen. Gelukkig was het dit jaar weer wat beter. Dus het geluk was weer in de maak. En als je dan ook nog eens een beetje gezond blijft kan het niet op.

Ik kon de neiging niet onderdrukken om even achterom te kijken. Had ik het geluk beïnvloed of was het gewoon mazzel dat er geen boom op mijn hoofd is gevallen, geen vrachtwagen over me heen gedenderd is, het dak van die ijshal niet op mijn hoofd terecht gekomen is. Ik heb het geluk in die zin beïnvloed, dat ik zo weinig mogelijk over de snelweg geraasd heb, bij zware storm lekker thuis gebleven ben en niet in Milwaukee naar een ijshockeywedstrijd wilde gaan kijken. Gelukkig maar. Hoe geruststellend is het dat deze grote ongelukken door eigen toedoen mij gespaard zijn gebleven.

Zou het geluk ook wat meer in de hand te houden zijn?
Ik weet het niet.

Gelukkig Nieuwjaar.