Manipulatie

Manipulatie heeft een negatieve bijbetekenis: ik luis je erin, bij voorkeur zonder dat je het weet en tot mijn eigen voordeel en genoegen. De manipulator is het zich terdege bewust en de gemanipuleerde heeft niet door dat hij een niet zelfgekozen richting inslaat.
Mooie boel.

De gemanipuleerde lijkt niet erg op te letten in voorkomende gevallen. Maar is dat nu werkelijk zo?

Ik ontmoet iemand die zegt dat hij mijn hulp nodig heeft. Ik ben blij dat er eindelijk weer eens iemand hulp van me nodig heeft en zonder me af te vragen of dit nu werkelijk bedoeld wordt ga ik nijver aan de slag. Ik sla aan het redderen en help drie slagen in de rondte. Ik glim van trots en aanvaard de dank in volle tevredenheid.

Een kind weet dat iemand de ruimte geven om zelf aan de slag te gaan vaak een betere leermethode is. Het idee dat ik door mijn eigen onbewuste behoefte het onbewuste patroon van de ander alleen maar bevestig komt niet in me op, want ik hou van helpen en de credits krijgen. Ik word gemanipuleerd maar noch ik noch de ander is het zich bewust.

Wat zou er veranderen als ik wel eens wat wakkerder zou zijn? Ik zou de ander meer kansen geven, ik zou mijn eigen patronen leren herkennen, ik zou er wat minder ingeluisd worden, door mezelf.

Klinkt aantrekkelijk. Hoe doe ik dat?

Cultuur 2

Cultuur lijkt ongrijpbaar, maar eigenlijk valt dat wel mee. Cultuur is: hoe wij zijn, hoe we denken en hoe we doen. Cultuur is belangrijk, want we zijn succesvol zoals we zijn en dat is van ons, daar moet je niet aankomen. En terecht.

Soms gaat “hoe wij zijn” in de weg zitten en dan gaan dingen niet zoals we willen. Een klant vraagt dan om verandering omdat het zo niet langer gaat. Dan gaat het niet om “wat we doen” maar “hoe we doen”. Als je er van buiten naar kijkt dan is het wel zichtbaar. Dezelfde dingen een beetje anders doen: duidelijker zijn, doen wat je zegt en zeggen wat je doet bijvoorbeeld.

Balanceren op het slappe koord. Om iets te mogen doen moet ik me aanpassen aan “hoe we zijn”. Ik moet er een beetje bijhoren, begrijpen waarom we zijn zoals we zijn. Maar ik moet er ook weer niet teveel bijhoren want dan ga ik het ook geloven, dan zie ik niet meer hoe het ook kan. Er over praten is zeggen dat het nu niet goed is, daar houdt de cultuur niet zo van. Dan hoor je “nou, dat ligt hier heel gevoelig hoor”.

Doen is veel effectiever, laten zien.  Raar hoor: hij lijkt een beetje op ons maar hij doet wel af en toe heel vreemd. Dat mag alleen als je er een beetje bij hoort. Dat kan alleen als er mensen zijn die met je mee willen doen. En als het goed is dan gaat het een beetje anders. Een beetje anders is genoeg als begin. En als er meer mensen mee doen wordt het beter en effectiever. Als je goed kijkt zie je het.

Verwacht geen pluim, jij deed niks immers, het is toch “zoals we zijn”?